Kömür karası değil utanç karası

Soma, Ermenek ve daha nice acı maden hikayeleri. Zor şartlarda, sosyal güvencesiz bir şekilde yerin yüzlerce metre altına inerek ter döken babalar. Evlerinde bir kap sıcak çorba pişsin, çocukları eğitimlerine devam edebilsin diye bu şartlara katlanan insanların ülkesidir Türkiye. Şanslı olanlar dışarı çıkabiliyor, ya şansız olanlar. Yetersiz önlemlere kurban olan babalar. 1941 yılından bu yana 3 binden fazla insan maden kazalarında hayatını kaybetmiştir. 100 binden fazla insan ise yaralanmıştır. Maalesef alınması gereken önlemlerin yetersizliği “bu işin fıtratında bunlar var” denilerek örtülmeye çalışıldı. Bu ülke ki 1941 yılında 16 yaşın üzerinde ki çocukların maden ocaklarında çalışmasına izin veren kararname çıkardı. Bu kararnamenin gerekçesi ise 2. Dünya Savaşı’yla ortaya çıkan ekonomik zorluklardı. O günler veya bugün fark etmiyor, para her zaman daha önemli hatta çocuklardan bile daha önemli bir konuma gelebiliyor. Zaten çocuk işçiler bizim ciddi bir sorunumuz değil mi? Maliyeti yüksek diye alınmayan önlemler, ödenmeyen maaşlar, kayıp giden hayatlar. Bu ülkenin geçmişi ve bugünü madencilerin elleri ve yüzlerinden daha kara, utanılacak bir kara varsa bu kömür karası değil utanç karasıdır. Maalesef sınıfta kaldık.

Murathan Birinci

Murathan Birinci

1989 yılında Rize'de doğdu. İlköğretimi Rize Kurtuluş İlköğretim Okulu, Liseyi Rize Hasan Sağır Lisesi'nde tamamladı. Kocaeli Üniversitesi İletişim Fakültesi Gazetecilik Bölümü'nden 2014 yılında mezun olmasının ardından aynı üniversitede Gazetecilik Yüksek Lisans eğitimine devam etmektedir.
Murathan Birinci
Paylaş:
Murathan Birinci

Murathan Birinci

1989 yılında Rize'de doğdu. İlköğretimi Rize Kurtuluş İlköğretim Okulu, Liseyi Rize Hasan Sağır Lisesi'nde tamamladı. Kocaeli Üniversitesi İletişim Fakültesi Gazetecilik Bölümü'nden 2014 yılında mezun olmasının ardından aynı üniversitede Gazetecilik Yüksek Lisans eğitimine devam etmektedir.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir